Paszport unijny sprawia, że jest to rejestracja, a nie wniosek

Swobodny przepływ osób jest mechanizmem i zaczyna się od momentu przybycia

Prawo wjazdu i pobytu wynika z traktatów unijnych, transponowanych do prawa portugalskiego przez Lei n.º 37/2006. Ma zastosowanie do obywateli państw członkowskich UE, państw EOG i Szwajcarii, a także do członków ich rodzin. Nie trzeba nic uzyskiwać przed podróżą.

Obowiązek powstaje tylko wtedy, gdy pobyt przekroczy trzy miesiące*, źródło: Diário da República, dostęp 26 sierpnia 2026. W tym momencie prawo wymaga rejestracji i wyznacza termin: w ciągu 30 dni*, źródło: Diário da República, dostęp 26 sierpnia 2026 po upływie trzech miesięcy.

Rejestracja odbywa się w câmara, nie w AIMA

Artykuł 14.º Lei n.º 37/2006 umiejscawia rejestrację w câmara municipal właściwej dla miejsca zamieszkania. Câmara wydaje Certificado de Registo de Cidadão da União Europeia, CRUE, ważny na pięć lat*, źródło: AIMA, odczytano 26 sierpnia 2026 od zaistnienia sprawy, lub na zamierzony okres pobytu, jeżeli jest on krótszy.

To jest ten podział, który zaskakuje osoby, które czytały wytyczne odnoszące się do kontynentu lub do krajów trzecich: certyfikat jest aktem gminnym. AIMA jest organem właściwym dla obywateli państw trzecich oraz dla późniejszego dokumentu pobytu stałego, i nie jest instytucją, od której zaczyna obywatel UE.

Certyfikat nie ma opublikowanej ceny, i to jest zamierzone

Lei n.º 37/2006 nie ustala kwoty za certyfikat. Opłata znajduje się w odrębnym wykazie taxas każdej gminy, co oznacza, że jest ustalana jedenastoma różnymi sposobami w jedenastu concelhos Madery i może zostać zmieniona przez każdą z nich bez zmiany prawa krajowego.

Każdy przewodnik podający jedną krajową kwotę za CRUE podaje coś, co nie istnieje jako kwota krajowa. Żadna kwota nie jest podana na tej stronie z tego powodu: jedyną prawidłową odpowiedzią jest wykaz opłat konkretnej câmara, przed którą dana osoba się stawi.

Po pięciu latach licznik zmienia właściciela

Prawo pobytu stałego powstaje po pięć kolejnych lat*, źródło: AIMA, odczytano 26 sierpnia 2026 legalnego pobytu. Dokument, który to potwierdza dla obywatela UE, jest wnioskowany w AIMA, a nie w câmara municipal. Zatem kolejność na przestrzeni dekady to najpierw urząd gminny, potem agencja, co jest odwrotnością tego, czego doświadcza obywatel państwa trzeciego, i to kolejny powód, dla którego te dwa zestawy wytycznych nie powinny być stosowane wzajemnie.

Czego certyfikat nie robi

Nie jest numerem podatkowym. NIF to odrębna rejestracja w Autoridade Tributária, i na niego czeka większość dalszych etapów przeprowadzki. Nie jest kontem bankowym: bank prowadzi własną identyfikację i weryfikację zgodnie z przepisami o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy, i wymaga własnych dokumentów. Nie jest ubezpieczeniem zdrowotnym: rejestracja na número de utente odbywa się osobiście w regionalnym centrum zdrowia, i organem właściwym jest SESARAM, a nie kontynentalny SNS.

Nie jest to również rezydencja podatkowa. Jest to odrębne kryterium na podstawie artykułu 16.º CIRS, a posiadanie CRUE nie jest czynnikiem, który o tym decyduje. Prawo jazdy wydane w UE lub EOG można używać w Portugalii do czasu jego wygaśnięcia; termin wymiany określony przez Código da Estrada po uzyskaniu miejsca zamieszkania dotyczy innych praw jazdy, nie tego.

W czym Madera faktycznie się różni

Prawo imigracyjne jest krajowe i identyczne. Regionalne jest to, z kim obywatel ma do czynienia później: jedenaście câmaras municipais, a nie jeden urząd, SESARAM zamiast kontynentalnego ARS, regionalna filia IMT oraz rynek pracy z własną, wyższą regionalną płacą minimalną ustalaną przez Decreto Legislativo Regional, a nie przez Lizbonę.

Ta ostatnia kwestia ma większe znaczenie dla obywatela UE niż dla kogokolwiek innego na tej stronie, ponieważ obywatel UE może podjąć tu pracę od pierwszego dnia bez pozwolenia na pracę. Płaca minimalna, według której będzie wynagradzany, jest wartością regionalną, i jest to nie ta wartość, wobec której testowałby go jakikolwiek konsulat.

Czego ta strona nie potwierdza

Treść artykułu 14.º została zaczerpnięta z tekstu skonsolidowanego Diário da República na podstawie wyszukiwania ze źródłami i zweryfikowana z opisem certyfikatu podanym przez samą AIMA. Sam tekst skonsolidowany nie został otwarty bezpośrednio. Treść jest potwierdzona z obu stron; dokładne brzmienie nie jest cytowane z tego powodu.

Warto wskazać jedną pułapkę. Istnieje odrębna Lei n.º 37/2026, de 28 de julho, która nie jest zmianą do Lei n.º 37/2006. Numeracja jest niemal identyczna i wyszukiwanie ujawni obie ustawy. Wszystko, co cytuje Lei 37 bez podania roku, jest nieprzydatne.